360° VR (Column Zorg en Welzijn 11 / 2018, rubriek High Tech)

Een van de opwindendste technologische ontwikkelingen is die van Virtual Reality / Augmented Reality en 360° Virtual Reality. Eigenlijk drie verschillende ontwikkelingen die tegelijk plaats vinden en elkaar bestuiven.

In de zorg wordt langzamerhand ontdekt wat de meerwaarde kan zijn. Het arbeidstekort loopt op. Er zijn veel nieuwe mensen nodig. Opleidingen in zorg en welzijn willen het aantrekkelijker maken een zorgberoep te leren, 360° VR zou daarbij kunnen helpen.

Studenten en werknemers kunnen met 360° VR op een nieuwe manier leren: de lesstof echt beleven, alsof ze er zelf bij zijn. Het lijkt erop dat het onthouden na een 360° VR video-ervaring beter gaat dan na het bekijken van traditioneel leermateriaal. Het idee is simpel: als je aanwezig bent (of het lijkt zo …) en je emotionele beleving neemt toe, dan wordt de lesstof beter onthouden. Zo kan je kennis opdoen, vaardigheden leren, handelingen observeren alsof het “voor het eggie is.”

Vak.Expert experimenteert nu met 360° VR proefopstellingen in de zorg. Bij het Meander Medisch Centrum in Amersfoort heeft het bedrijf een experiment uitgevoerd om het aanbrengen van een zuurstofmasker bij een patiënt vast te leggen met behulp van 360° VR.

Wil je zelf kijken hoe dat er uit ziet? Zoek dan, met je smartphone en een koptelefoon, op YouTube naar deze 360 graden video: “Aanbrengen van het zuurstofmasker – 360° VR” of check https://vakexpert.nl

Inderdaad, alsof je zelf naast het ziekenhuisbed staat.

Beeldvorming in roerige tijden (blog Zorg en Welzijn oktober 2018)

Een bezorgde medewerkster verzuchte tegen mij dat haar organisatie geen social media beleid heeft. Ze maakt zich zorgen over de beeldvorming naar de buitenwereld. Zij zag de mogelijkheden wel, maar ze had geen tijd en ook niet de positie om er iets aan te veranderen. Maar is dat wel zo? Volgens mij zit ze namelijk op goud.

Versnipperd beeld

Een simpele check gaf mij een beeld dat ik vaker tegen kom. Het Instagram account leek door een stagiaire begonnen en lag nu stil (actief in het schooljaar 2017 / 2018). Op Facebook wordt alleen maar verslag gedaan van leuke activiteiten met de doelgroep. De organisatie deelt daar nul vacatures! Die worden bovendien onregelmatig verspreid op verschillende social media kanalen. Alle kanalen worden sowieso onregelmatig gevoed met nieuwe berichten. Soms met grote pauzes ertussen.

Als je naar het aantal volgers kijkt zit daar best potentie in. Ik kwam op vier social media platformen samen op 3767 volgers / geïnteresseerden. Niet slecht. Een planmatige aanpak is dan best een goed idee. Tijd voor een social media beleid (wat wil je bereiken en waarom) en een social media strategie (hoe ga je dat bereiken).

Wat vertellen we eigenlijk?

Landelijk zwelt de onrust in “de zorg” aan. Het aantal administratieve regels en de werkdruk moeten naar beneden, het salaris omhoog. En er is arbeidskrapte. In het onderwijs, bij de politie en in de zorg. Klaver gooit nog wat olie op het vuur en hoopt op een brede maatschappelijke opstand: 2 miljard extra moet er naar de publieke sector!

We snijden in onze vingers

Dat is nogal wat. Hoe gaan we dat voor elkaar krijgen? Hebben “Ontregel de zorg” (medewerkers), “Ik zorg” (werkgevers) of “Wij staan op” (Klaver) het juiste effect? Ik ben bang van niet. Juist in een tijd dat beeldvorming zo belangrijk is zetten we met elkaar de spotlights op wat er niet goed gaat. Gaat dat negatieve beeld tot investeringen leiden? Wat denk jij?

De structurele fout

De campagnes delen een structurele fout. Het gaat alleen maar om ons, niet om de klant. Want wat je niet ziet is het resultaat van al het werk dat hulpverleners dagelijks leveren. De sterkste troef om meer geld, minder regels en meer collega’s te krijgen is te laten zien hoe blij mensen zijn met de dienstverlening. Hoe belangrijk het is in het leven van iemand dat er een hulpverlener is.

Daar zit het goud

De medewerkster waar het mee begon is prima in staat te vertellen over het belang van haar werk. Iedere cliënt die door haar is geholpen dat zal beamen. Dat is goud waard (of 2 miljard …). Waarom zien we niet vaker dat die twee samen (kunnen) gaan staan voor het belang van het werk? Volgens mij is dat het meest krachtige verhaal.

Ambassadeurs

Beiden kunnen de ambassadeurs voor de organisatie zijn. Een ijzersterke combinatie. Dat kan snel, makkelijk en zonder veel kosten prima via social media, als je dat goed inricht. Maar je ziet vaak dat communicatie is weggehaald bij de medewerker. En je ziet dat cliënten nauwelijks aan het woord komen. Vanuit communicatie gezien sta je dan al op achterstand.

Lees ook: https://www.welzijn30.nl/pak-je-podium-blog-zorg-en-welzijn-februari-2018/

Heb jij al een digitale wijkaanpak? (Blog Zorg en Welzijn september 2018)

Een digitale wijkaanpak haakt aan bij de leefwereld van bewoners en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Zo kan je samen aan een leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Samenwerken

Iets bereiken doe je zelden in je eentje. In het sociaalwerk is samenwerken ingebakken. Je werkt samen met vrijwilligers, bewonersorganisaties, de woningbouw, scholen, de bibliotheek, ondernemers, politie, zorgpartijen, de gemeente en al je collega’s. Als het goed is doe je dat vanuit een gezamenlijke visie en een gezamenlijk bepaalde koers; de integrale wijkaanpak.

Nee, stop nu niet met lezen, het is minder erg dan je denkt. Ik weet dat zo’n document als een saaie molensteen om je nek kan voelen. Het is ook een kans om jouw ei kwijt te raken. En samen met anderen mooie dingen voor je werkgebied te doen. Waar gaan jullie de schouders onder zetten?

Integraal en digitaal

Mag ik zo vrij zijn je één ding mee te geven? Maak er een IDW van. Een Integrale Digitale Wijkaanpak. Wat mij betreft als aanhangsel bij het hoofddocument. Maar heb aandacht voor onze digitaal ingerichte maatschappij. Alle partijen die ik heb genoemd zijn online te vinden. Check ze maar eens.

Dat biedt kansen. Want zoals je samen eenzaamheid bestrijdt, samen preventief aan gezondheid werkt, samen de sociale cohesie bevordert, samen een veilige wijk maakt waarin het prettig wonen en opgroeien is, zo kan je samen ook aan een digitaal leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Laaghangend fruit

Aangezien alles en iedereen tegenwoordig digitaal actief is, durf ik te stellen dat je ook bovenstaande maatschappelijke opgaven gemakkelijker kunt bereiken, wanneer je oog hebt voor digitalisering. De kansen die er liggen zijn vaak laaghangend fruit.

Eenzaamheid kan je deels tegen gaan door ouderen op Facebook een venster op de samenleving te geven. En ze in staat te stellen hun betekenisvolle contacten met familie en vrienden warm te houden. Een Facebookgroep als verlengstuk van een activiteit in het buurthuis?

Gezondheid bevorder je door het wandelgroepje een app laten te gebruiken die de routes en aantal stappen bijhoudt. Zo breng je een klein wedstrijdelement in, gamification, dat stimuleert.

Met WhatsApp bouw je makkelijker aan onderlinge bewonerscontacten. Via groepen per straat of buurt. Met bv. een paar moeders als beheerders. Ga eens per maand met die groep koffiedrinken. Gezelligheid en sociale verbondenheid gegarandeerd.

In de driehoek van thuis, school en wijk geef je kinderen én hun ouders kansen om digivaardiger te worden. In samenhang van jullie activiteiten bereid je hen voor op een samenleving die nog veel digitaler zal zijn en die zij gaan bouwen. Leer ze coderen, met games onderwerpen in de wijk oplossen en stel ethische vragen.

Wat te doen?

Onderzoek het, probeer het, laat je informeren en opleiden, en agendeer digitalisering op momenten waar de koers bepaald wordt en zoek partners. Misschien ben jij het wel die dit op de agenda van de Integrale Digitale Wijkaanpak gaat zetten, zodat initiatieven als deze gaan gebeuren?

Tot slot

Een Integrale Digitale Wijkaanpak sluit aan bij de leefwereld van bewoners, draagt bij aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen.

Een wijkaanpak zónder aandacht voor digitalisering?

Kan …

Maar ik geloof er niet meer in.

P.s. In de Utrechtse wijk Zuilen zijn scholen, Mira Media en welzijnsorganisatie Me’kaar al bezig met het uitvoeren van een soort IDW. Lees hier meer: https://www.mediawijzer.net/digitale-geletterdheid-in-de-wijk/

Wheelmap (Column Zorg en Welzijn oktober 2018)

Wheelmap

Ooit studeerde ik af met een scriptie over de toegankelijkheid van openbare ruimten voor mensen in een rolstoel. Ik ging wekelijks in Amsterdam e.o. op expeditie met een man die slechts zijn ogen kon gebruiken om te communiceren. Maar die wel van alles wilde meemaken. Hup, weer de sneltram in. Voor een gezonde begin twintiger als ik indrukwekkende uitstapjes. Vol hindernissen.

Na mijn opleiding heb ik er verder professioneel nauwelijks iets mee gedaan. Toch kleeft zo’n onderwerp aan je. En dus veerde ik op toen ik hoorde van Wheelmap.org.

Wheelmap.org gebruikt OpenStreetMap (OSM), een wereldwijde gratis online kaart. Ze vergelijken zich met Wikipedia. Het idee van de Wheelmap.org is dat gebruikers informatie over rolstoeltoegankelijke plekken toevoegen aan de kaart.

Met een stoplicht-systeem geef je snel een beoordeling. Groen voor prima toegankelijk, oranje en rood voor een beperkt of niet toegankelijk. En je kan commentaar toe te voegen. Ook de toiletten op die plek kan je beoordelen.

Zo help je mee om mensen met een handicap hun reizen en uitstapjes beter te laten plannen. Je hoeft dus niet zelf in een rolstoel te reizen. En je hoeft ook niet in te loggen om te kunnen beoordelen. Je kan bijvoorbeeld je wijkcentrum waarderen op toegankelijkheid. Of de winkels in je buurt, de bushaltes, de bibliotheek en ga zo maar door.

Ik denk dat ik destijds wel een en ander had kunnen bijdragen met mijn reisgenoot.

Vooral in rood.

De kaart is te bekijken op https://wheelmap.org

De app Wheelmap.org is te vinden in je appstore (Apple en Android).

Deze column verschijnt in oktober 2018 in het blad Zorg en Welzijn.

 

Heb jij al een IDW voor je wijk? (Blog Zorg en Welzijn, september 2018)

Heb jij al een IDW voor je wijk?

Een Integrale Digitale Wijkaanpak haakt aan bij de beleving van bewoners en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Zo kan je samen aan een leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Samenwerken

Iets bereiken doe je zelden in je eentje. Het kan wel, maar als je een beetje hulp krijgt van anderen kom je verder. Je kan je idee tegen iemand aanhouden. Je kan samen iets in gang zetten doordat de ander welwillend deurtjes voor je opent. Of je kan er samen helemaal voor gaan. Dat is het leukste. De energie die dan loskomt is zo aanstekelijk dat anderen mee willen doen.

In het sociaalwerk is samenwerken ingebakken. Je werkt samen met vrijwilligers, bewonersorganisaties, de woningbouw, scholen, de bibliotheek, ondernemers, politie, zorgpartijen, de gemeente en al je collega’s. Je doet zelden iets in je eentje. Als het goed is doe je dat vanuit een gezamenlijke visie en een gezamenlijk bepaalde koers; de Integrale Wijkaanpak.

Nee, stop nu niet met lezen, het is minder erg dan je denkt. Ik weet dat zo’n document als een saaie molensteen om je nek kan voelen. Maar probeer je er even overheen te zetten. Wie het initiatief neemt maakt niet zo uit. Het is een kans om jouw ei kwijt te raken in het werk dat je doet. En met samen anderen mooie dingen voor je werkgebied te doen.

Stand van zaken

Nu het nieuwe college van B&W op z’n / haar / de plek zit, aanbestedingen en krappere budgetten uitkristalliseren en de vakantie er op zit, is dit een mooi moment om samen weer eens stil te staan bij de stand van zaken in je werkgebied. Waar ga je samen en met de beschikbare middelen de schouders onder zetten?

Integraal en digitaal

Mag ik zo vrij zijn je één ding mee te geven? Maak er een IDW van. Een Integrale Digitale Wijkaanpak. Wat mij betreft als aanhangsel bij de het hoofddocument, maar heb aandacht voor onze digitaal gedreven maatschappij.

Want zoals je samen eenzaamheid bestrijdt, samen preventief aan gezondheid werkt, samen de sociale cohesie bevordert, samen een veilige wijk maakt waarin het prettig wonen en opgroeien is, zo kan je samen ook aan een digitaal leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Laaghangend fruit

Aangezien alles tegenwoordig digitaal is, durf ik te stellen dat je bovenstaande maatschappelijke opgaven niet, of niet goed meer kunt bereiken, wanneer je geen oog hebt voor hoe de samenleving inmiddels doordrenkt is van digitalisering. In ieder geval laat je dan kansen liggen. En vaak is dat laaghangend fruit.

Eenzaamheid kan je deels tegen gaan door ouderen op Facebook een venster op de samenleving te geven en ze in staat te stellen hun betekenisvolle contacten met familie en vrienden warm te houden.

Gezondheid bevorder je door een wandelgroepje te starten en een app laten te gebruiken die de routes en aantal stappen bijhoudt. Zo breng je een klein wedstrijdelement in, gamification, dat stimuleert.

Via WhatsApp bouw je aan onderlinge bewonerscontacten met het opstarten van groepen per straat of buurt, met een paar moeders als beheerders. Ga eens per maand met die groep koffie drinken op het speelveld met hun kids. Gezelligheid en sociale verbondenheid gegarandeerd.

In de driehoek van thuis, school en wijk (“it takes a village to rase a child,” weet je nog?) geef je gezamenlijk kinderen én hun ouders kansen om digivaardiger en mediawijzer te worden. In samenhang van jullie activiteiten bereid je hen voor op een samenleving die nog veel digitaler zal zijn en die zij gaan bouwen. Leer ze programmeren en welke ethische dilemma’s bij digitalisering horen. Wat als ik dit doe, wat voor effect heeft dat dan op de ander en hoe kan ik zorgen dat het goed is, is een relevante vraag waar ze in begeleid moeten worden. Die basis leg je samen in de wijk, nergens anders.

Wat te doen?

Misschien gebeuren die dingen al, maar weet je het niet?

Onderzoek het dan.

Misschien ben jij wel de persoon om het verder te brengen, zodat nog meer mensen kunnen participeren en profiteren?

Doe dat dan.

Misschien zie jij de noodzaak wel maar weet je niet waar en hoe te beginnen?

Informeer en train je dan. En zoek partners.

Misschien ben jij het wel die dit op de agenda van de Integrale Digitale Wijkaanpak gaat zetten, zodat initiatieven als deze gaan gebeuren of een stevigere basis krijgen?

Agendeer het dan.

Tot slot

Een Integrale Digitale Wijkaanpak haakt aan bij de beleving van bewoners, draagt bij aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken met alle middelen die voorhanden zijn en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Een wijkaanpak zónder aandacht voor digitalisering?

Kan …

Maar ik geloof er niet meer in.

P.s. In de Utrechtse wijk Zuilen zijn scholen, Mira Media en welzijnsorganisatie Me’kaar al bezig met het uitvoeren van een soort IDW. Lees hier waar ze tegenaan lopen: https://www.mediawijzer.net/digitale-geletterdheid-in-de-wijk/

Deze blogpost verschijnt in september op de site Zorg en Welzijn onder mijn blogs: https://www.zorgwelzijn.nl/author/hansversteegh/

Keuzewijzer E-tools (Column Zorg en Welzijn, september 2018)

Keuzewijzer E-tools.

Voor gemeenten die inwoners online willen betrekken. Die burgers toch. Ze willen meedenken, meebeslissen én meedoen! En dat is een goede zaak. Tuurlijk! Maar heb je wel de juiste gesprekspartners?

In zaaltjes slaan ambtenaren wéér een avond stuk met buurtburgemeesters; mannen op leeftijd en áltijd met de hakken in het zand. Absoluut geen doorsnee van de wijk en je bereikt er inhoudelijk niks mee.

Mobiliseren

Weet je wat? We vragen de opbouwwerker en de jongerenwerker hún doelgroepen te mobiliseren! Met moeite krijgen de werkers een paar allochtone vrouwen en straatschoffies richting het zaaltje. Al snel blijkt dat die zich niet thuis voelen. Ze spreken zich onvoldoende uit.

Na die avond zie je ze vaak nooit meer terug. De sociaal werkers zitten in de tang, aan twee kanten is het vertrouwen beschadigd. Bij de ambtenaren en bij de bewoners.

Nieuwe technologie helpt om de participatie van inwoners op andere manieren vorm te geven. Vormen die beter bij de verschillende bewonersgroepen passen. Zodat je ook eens wat andere belanghebbenden bereikt. Maar waar begin je? En wat werkt?

Keuzewijzer

Movisie heeft hiervoor De Keuzewijzer E-tools ontwikkeld. De Keuzewijzer helpt gemeenten om digitale burgerparticipatie te organiseren. En is ook bruikbaar voor opbouwwerkers en wijkcoaches. Want hiermee kan in jouw gemeente het online betrekken van inwoners bij maatschappelijke vragen, initiatieven, beleid en besluitvorming een duidelijke meerwaarde krijgen.

De Keuzewijzer E-tools staat online. Een beschrijving van liefst 21 e-Tools en 15 praktijkvoorbeelden voor online burgerbetrokkenheid! Een actueel overzicht van bestaande e-tools, hun toepassingsmogelijkheden én de ervaringen van gemeenten die deze al gebruiken.

Had ik hem maar gehad, een paar jaar terug, toen ik opbouwwerker was …

https://www.movisie.nl/publicatie/keuzewijzer-e-tools

Deze column verscheen in september 2018 in het blad Zorg en Welzijn.

 

Duplex (Column Zorg en Welzijn, juli/augustus 2018)

Spelen met Duplex

Ik geef het toe, ik zat helemaal fout. Bij het lezen over het nieuwe speeltje van Google: Duplex, dacht ik nog; “Dat ken ik! Dat is van Lego! Wat doet Google daar nu mee?” Maar hetzelfde Google hielp me snel uit de droom. Het blijkt Lego Duploén Google Duplexte zijn. Mijn kids zijn die leeftijd al voorbij. Dus dat zat nog ergens verkeerd in mijn systeem. Error.

Maar wat is Google Duplo, excuus, Duplex dan wel? Duplex is misschien wel de volgende stap naar een robot waarmee je een gesprek voert zoals je dat met een ander mens doet. Concreet: Duplex is een Artificial Intelligence (AI) systeem om levensechte telefoongesprekken te kunnen voeren.

Hoe het werkt?

Jij praat tegen je Google Assistant (op je Androïd telefoon). Je zegt dat je een afspraak bij de kapper wil maken. De assistent schakelt Google Duplex in om voor jou die afspraak te maken. Duplex belt zelfstandig de kapper op én voert het gesprek met de kapster! Die denkt dat er een ander mens aan de lijn is. En de afspraak wordt gemaakt.

Er is nog wat discussie over of het ethisch is dat die kapster niet weet dat ze tegen een computersysteem kletst. Maar verder werkte het op de introductie in mei vlekkeloos en kunnen we binnenkort meer toepassingen zien. Als het aan Google ligt.

Fast forward

Binnenkort gaat de telefoon bij een bewoner. Het wijkteam wil naar aanleiding van het eerste bezoek tijdens het spreekuur graag als vervolg een keukentafelgesprek bij de bewoner thuis inplannen, of dat kan? De bewoner stemt toe en de afspraak wordt gemaakt. Per mail wordt een bevestiging gestuurd.

Maar … was het wel het wijkteam zelf dat belde?

Deze column verscheen in het zomernummer van Zorg en Welzijn, juli / augustus 2018.

Sociaal werk loopt achter op de zorg (Blog Zorg en Welzijn juni 2018)

Kansen en knelpunten bij het inzetten van sociale technologie in het sociaal werk. Daarover spraken bestuurders van welzijnsorganisaties elkaar tijdens het jaarcongres van Sociaal Werk Nederland. Zij namen deel aan een sessie geleid door André W. Hintzen die in opdracht van Sociaal Werk Nederland onderzoek had gedaan naar de potentie en impact en het eindresultaat presenteerde in de vorm vn een essay.

Hans Versteegh is blogger bij Zorg+Welzijn

De vorige keer beschreef Hans hoe jongerenwerkers omgaan met de nieuwe privacywet >>

Voor sommige bestuurders was dit hun eerste verkenning op dit thema. Ze kwamen vooral inspiratie halen. Wat zijn best practices? Wat kan sociale technologie in mijn organisatie toevoegen? Hoe pak ik dat aan? Waar kan ik kennis halen? Hoe financier ik experimenten? Kan ik die alleen initiëren of is het slim samen te werken in de regio. Hoe ga ik opschalen na een geslaagd experiment? Hoe borgen we de nieuw ontstane werkwijze?

Cure en care niet in balans

Vragen genoeg. Maar de conclusies uit het onderzoek waren enigszins teleurstellend. Het sociaal werk loopt achter bij de zorg. Samen met de grotere aandacht van VWS voor de zorg, gaat er ook verhoudingsgewijs enorm veel geld die kant op. Cure en care zijn niet in balans. Het sociaal werk komt er bekaaid van af. Bestuurders moeten het schaarse geld dat ze via gemeenten krijgen slim gebruiken. En voor (technologische) vernieuwing, die de zorg momenteel een enorme boost geeft, blijft weinig over.

Inzetten op preventie

Tegelijk roept het ministerie dat preventie én zorg in de wijk, dicht bij de mensen, liefst bij hen thuis, de groeiende kosten moeten gaan drukken. Je zou dus mogen verwachten dat daar kansen voor het sociaal werk liggen, ook om samen met je gemeente op te trekken. De belangen zijn wederzijds.

Goed plan

Door deelnemers werd onderkend dat geld vanzelf volgt op een goed plan. De opgave is dus te bedenken wat de meerwaarde kan zijn van sociale technologie voor de maatschappelijke opgaven die jouw organisatie heeft, daarbij focussen op preventie. Laat je daar eventueel over voorlichten en maak een plan. Of welzijnsorganisaties die plannen al concreet hebben, bleef onduidelijk.

De wil is er

Wie naar de sessie kwam om voorbeelden te horen uit het sociaal werk, wachtte een domper. Want die voorbeelden zijn er nog nauwelijks. Maar de behoefte daaraan klonk duidelijk. Net als de wil om aan de slag te gaan. De sessie was dan ook goed bezocht en ervaringen werden vol op gedeeld.

Afkijken en uitproberen

Het lijkt nu vooral een kwestie van afkijken, verbinden aan bestaande initiatieven, samenwerken met aanbieders, agenderen, verbreden naar en inpassen in het sociaal werk. En uitproberen wat werkt en wat niet. Het is de kunst te proberen initiatieven uit de zorg “eigen” te maken. Zodat jouw doelgroep ermee geholpen is en tegelijk je organisatie vernieuwt met innoverende producten.  Doe je dat niet, wat zijn dan consequenties op langere termijn? Wanneer je ingehaald wordt door partijen die jouw stukje van de markt afsnoepen, met technologische oplossingen die eigenlijk van jou hadden moeten komen?

Oriënteren op de zorg

Het sociaal werk zou beter zicht kunnen (moeten) krijgen op de vele nieuwe technologische vindingen in de zorg. Ga maar eens kijken wat er te halen valt. In publicaties, berichten op social media van influencers en op zorgcongressen ligt die informatie voor het oprapen. Leuk en interessant om je als bestuurder samen met je beleidsmedewerker eens te gaan oriënteren. Je krijgt er vast energie van.

Hans Versteegh

Welzijn 3.0, social media in sociaal werk

www.welzijn30.nl 

Deze blogpost verscheen op de site van Zorg en Welzijn in juni 2018: https://www.zorgwelzijn.nl/blog/blog-sociaal-werk-loopt-achter-op-de-zorg/?sso=login&nc=1535534013

Vero (Column Zorg & Welzijn, april 2018)

Wat te doen met Vero?

Er is een nieuw social media platform. Tenminste, dat lijkt zo. Ik heb het over de app Vero. De meest gedownloade app de laatste maanden. Deze is al in 2015 gelanceerd, maar niemand had er toen trek in. Ineens zijn er meer dan een miljoen nieuwe gebruikers.

Wie nu inschrijft heeft een leven lang gratis toegang. Er was zoveel belangstelling dat de servers het niet aan konden. Er is geen reclame en volgen ze je niet, zegt Vero. Ze zijn “True social.”

Een concurrent van Facebook dus? Het is afwachten hoeveel van je vrienden het gaan gebruiken. Anders is de lol er snel af. De gekte van Pokemon Go was kort en hevig. En de vergelijkbare Ello en Peach hebben het niet echt gemaakt.

De nadelen zijn niet mis.

  • Op wat je deelt geef je een eeuwigdurende licentie af. Je foto’s en video’s, zelfs je stem! Daar mag de eigenaar mee doen wat hij wil, ook doorverkopen dus. Een leuk verdienmodel.
  • Een rijke eigenaar die blijkbaar Aziatische bouwvakkers in de Saoedische woestijn laat verkommeren.
  • Je account verwijderen is lastig. En dat is in strijd met het Europese “recht om vergeten te worden.” Een recht dat we al hebben, maar dat vanaf 25 mei 2018 nog strenger gaat gelden voor aanbieders.

Wat moet je er mee? Mijn advies aan professionals in zorg en welzijn: gebruik Vero niet. Of net zoals Facebook en Whatsapp; alleen voor de dagelijkse nieuwtjes en afspraken. Zeker niet om details van behandelingen of hulpverleningstrajecten te delen.

https://www.vero.co

Deze column verscheen in het blad Zorg en Welzijn in april 2018.

Bereid je nu vast voor op de digitale toekomst (Blog Zorg en Welzijn, maart 2018)

Social media, iedereen gebruikt ze tegenwoordig. Ze zijn gemakkelijk, leuk en interessant. Toch is nog lang niet iedere sociaalwerker / hulpverlener / zorgmedewerker als professional digitaal actief. Wat langzamerhand begint op te vallen. Juist omdat heel Nederland op social media actief is geworden.

In mijn vorige blog liet ik je al voorbeelden zien van sociaal werkers die zelf hun kleine “mediamomentjes” wisten te creëren. En via social media hun sociale doelen beter en sneller wisten te bereiken.

In mijn ogen zijn social media een mooi opstapje naar de toekomst. Want zo:

  • Kan je tijd en moeite besparen.

Nooit meer een flyer ontwerpen, printen en in de bus gooien of naar de winkels gaan om te leuren of jouw poster daar mag hangen (ik had er altijd een hekel aan). Met een enkel bericht kan je een groot bereik hebben en andere mensen bereiken dat op de traditionele wijze.

  • Kom je ethische vragen tegen.

Die je straks helpen om dan verstandige keuzes te maken. Bijvoorbeeld; gebruik jij als hulpverlener de foto op Facebook waarop jouw aan alcohol verslaafde cliënt dronken aan een bar stond, afgelopen zaterdagnacht, in het voortgangsgesprek dat jij maandagmorgen met hem hebt?

  • Loop je tegen de grenzen aan.

Van je huidige organisatiestructuur. En prikkelt het jou om andere organisatie vormen te zoeken, vaak in spontane netwerkverbanden, gebaseerd op co-creatie, wederkerigheid en delen. Het toverwoord hierin is ondernemen. Een competentie die in je POP niet misstaat. Maar hoe ver mag je daar in gaan? Via internet geldt: the sky is the limit.

  • Leer je een deel van je werk m.b.v. technologie uit te voeren.

Bijvoorbeeld door met je cliënt te beeldbellen, te chatten of -steeds meer- via korte appjes even contact te hebben. Zo maak jij deel uit van de leefomgeving van je cliënt. En leer je dat die meer en meer zelf de regie op het contact wenst.

  • Wordt je bekend met het hanteren van nieuwe technologie.

Zoals smartphones, tablets, smartwatches en VR brillen. Straks ook met robots die je collega’s zullen zijn. Op de sociale opleidingen oefenen de eerste studenten er al mee in diverse innovation- of tech-labs in het land. Leuk om zelf eens te kijken en uit te proberen.

  • En oefen je digitale basisvaardigheden.

Die je straks nog veel meer nodig gaat hebben. Want communiceren via (nu) social media is anders dan tegenover elkaar zitten praten. Je moet veel meer je best doen een goed beeld te krijgen hoe de ander er bij zit, wanneer je digitaal communiceert.

Er komen nog veel gekkere dingen aan.

  • Humanoids: de eerste mensachtige robot, Sophie, heeft in oktober 2017 het staatsburgerschap van een land gekregen en sinds kort ook benen. Je kunt er een intelligent gesprek mee voeren en straks vast ook dansen.
  • Artificial intelligence en machine learning: zelf lerende computers en apparaten die zelf leren en dat zo veel sneller doen dan een individueel mens. Misschien krijgen we straks rechtspraak door computers? Het hoofd van Sophie zit er vol mee.
  • Robots: overal, altijd en veel beter dan de huidige, vaak eenzijdige klunzen die we nu kennen. Vooral ingezet in sociale contexten waar personeel en aandacht schaars zijn. Ook qua vormgeving gaan ze ons nog verrassen.
  • Sensoren en domotica: in huis, op straat, in voorwerpen en apparaten. Alles zal worden gemeten en alles is met elkaar verbonden, Het Internet Of Things (IOT).
  • Implantaten en chips in je lijf: nu nog om je deur meet te openen maar straks ook om je te identificeren en te bankieren. Of informatie die op een lens voor je oog verschijnt. Bijvoorbeeld ….
  • Data, data, data en nog eens data: door dat alles zal worden gemeten krijgen we een heleboel informatie. Die gaan we genereren, minen, analyse, doorgeven, bewerken, etc… Je gemeente is er al mee begonnen.
  • Blockchain: gelijkwaardig gedeelde en in gedeeld eigendom hebbende informatie die transparant bewerkt en gebruikt wordt. Vergeet bitcoins. Niet interessant. Straks kan je met blockchaintechniek dagelijkse handelingen verrichten zoals je vliegticket boeken, een huis kopen zonder dure notariskosten en de bibliotheekboeken verlengen. Misschien ook wel je zorgdossier beheren?
  • 3D-printen van lichaamsdelen. Nu al zijn er proeven met 3D geprinte botstructuren die aanhechten aan je lichaamscellen. En levensreddende geprinte organen.
  • Er zijn geruchten dat we ooit onze hersens aan “de cloud” kunnen verbinden. Stel je eens voor wat dat doet met zoiets als leren. Wanneer je niet meer je hele jeugd in de schoolbanken hoeft te zitten maar gewoon je hoofd inplugt en alles weet.

OK, veel hiervan is ook nu misschien nog ver weg. Toch denk ik dat je door nu op social media actief te zijn al een beetje went aan nieuwe technologie en aan digitaal zijn. Kortom, wil jij je aan kunnen passen aan de nieuwe tijd, begin dan nu vast met wat voorhanden is. Zet jezelf niet op achterstand. Begin eerst maar eens met social media in je werk.

Wil je dat ik dit in jouw organisatie kom vertellen? Kijk dan op:

https://www.welzijn30.nl/ben-jij-er-klaar-voor/

Deze blogpost verscheen op Zorg en Welzijn in maart 2018: https://www.zorgwelzijn.nl/blog/blog-bereid-je-vast-voor-op-de-digitale-toekomst/