Categorie archief: wijkteam

360° VR (Column Zorg en Welzijn 11 / 2018, rubriek High Tech)

Een van de opwindendste technologische ontwikkelingen is die van Virtual Reality / Augmented Reality en 360° Virtual Reality. Eigenlijk drie verschillende ontwikkelingen die tegelijk plaats vinden en elkaar bestuiven.

In de zorg wordt langzamerhand ontdekt wat de meerwaarde kan zijn. Het arbeidstekort loopt op. Er zijn veel nieuwe mensen nodig. Opleidingen in zorg en welzijn willen het aantrekkelijker maken een zorgberoep te leren, 360° VR zou daarbij kunnen helpen.

Studenten en werknemers kunnen met 360° VR op een nieuwe manier leren: de lesstof echt beleven, alsof ze er zelf bij zijn. Het lijkt erop dat het onthouden na een 360° VR video-ervaring beter gaat dan na het bekijken van traditioneel leermateriaal. Het idee is simpel: als je aanwezig bent (of het lijkt zo …) en je emotionele beleving neemt toe, dan wordt de lesstof beter onthouden. Zo kan je kennis opdoen, vaardigheden leren, handelingen observeren alsof het “voor het eggie is.”

Vak.Expert experimenteert nu met 360° VR proefopstellingen in de zorg. Bij het Meander Medisch Centrum in Amersfoort heeft het bedrijf een experiment uitgevoerd om het aanbrengen van een zuurstofmasker bij een patiënt vast te leggen met behulp van 360° VR.

Wil je zelf kijken hoe dat er uit ziet? Zoek dan, met je smartphone en een koptelefoon, op YouTube naar deze 360 graden video: “Aanbrengen van het zuurstofmasker – 360° VR” of check https://vakexpert.nl

Inderdaad, alsof je zelf naast het ziekenhuisbed staat.

Beeldvorming in roerige tijden (blog Zorg en Welzijn oktober 2018)

Een bezorgde medewerkster verzuchte tegen mij dat haar organisatie geen social media beleid heeft. Ze maakt zich zorgen over de beeldvorming naar de buitenwereld. Zij zag de mogelijkheden wel, maar ze had geen tijd en ook niet de positie om er iets aan te veranderen. Maar is dat wel zo? Volgens mij zit ze namelijk op goud.

Versnipperd beeld

Een simpele check gaf mij een beeld dat ik vaker tegen kom. Het Instagram account leek door een stagiaire begonnen en lag nu stil (actief in het schooljaar 2017 / 2018). Op Facebook wordt alleen maar verslag gedaan van leuke activiteiten met de doelgroep. De organisatie deelt daar nul vacatures! Die worden bovendien onregelmatig verspreid op verschillende social media kanalen. Alle kanalen worden sowieso onregelmatig gevoed met nieuwe berichten. Soms met grote pauzes ertussen.

Als je naar het aantal volgers kijkt zit daar best potentie in. Ik kwam op vier social media platformen samen op 3767 volgers / geïnteresseerden. Niet slecht. Een planmatige aanpak is dan best een goed idee. Tijd voor een social media beleid (wat wil je bereiken en waarom) en een social media strategie (hoe ga je dat bereiken).

Wat vertellen we eigenlijk?

Landelijk zwelt de onrust in “de zorg” aan. Het aantal administratieve regels en de werkdruk moeten naar beneden, het salaris omhoog. En er is arbeidskrapte. In het onderwijs, bij de politie en in de zorg. Klaver gooit nog wat olie op het vuur en hoopt op een brede maatschappelijke opstand: 2 miljard extra moet er naar de publieke sector!

We snijden in onze vingers

Dat is nogal wat. Hoe gaan we dat voor elkaar krijgen? Hebben “Ontregel de zorg” (medewerkers), “Ik zorg” (werkgevers) of “Wij staan op” (Klaver) het juiste effect? Ik ben bang van niet. Juist in een tijd dat beeldvorming zo belangrijk is zetten we met elkaar de spotlights op wat er niet goed gaat. Gaat dat negatieve beeld tot investeringen leiden? Wat denk jij?

De structurele fout

De campagnes delen een structurele fout. Het gaat alleen maar om ons, niet om de klant. Want wat je niet ziet is het resultaat van al het werk dat hulpverleners dagelijks leveren. De sterkste troef om meer geld, minder regels en meer collega’s te krijgen is te laten zien hoe blij mensen zijn met de dienstverlening. Hoe belangrijk het is in het leven van iemand dat er een hulpverlener is.

Daar zit het goud

De medewerkster waar het mee begon is prima in staat te vertellen over het belang van haar werk. Iedere cliënt die door haar is geholpen dat zal beamen. Dat is goud waard (of 2 miljard …). Waarom zien we niet vaker dat die twee samen (kunnen) gaan staan voor het belang van het werk? Volgens mij is dat het meest krachtige verhaal.

Ambassadeurs

Beiden kunnen de ambassadeurs voor de organisatie zijn. Een ijzersterke combinatie. Dat kan snel, makkelijk en zonder veel kosten prima via social media, als je dat goed inricht. Maar je ziet vaak dat communicatie is weggehaald bij de medewerker. En je ziet dat cliënten nauwelijks aan het woord komen. Vanuit communicatie gezien sta je dan al op achterstand.

Lees ook: https://www.welzijn30.nl/pak-je-podium-blog-zorg-en-welzijn-februari-2018/

Heb jij al een digitale wijkaanpak? (Blog Zorg en Welzijn september 2018)

Een digitale wijkaanpak haakt aan bij de leefwereld van bewoners en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Zo kan je samen aan een leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Samenwerken

Iets bereiken doe je zelden in je eentje. In het sociaalwerk is samenwerken ingebakken. Je werkt samen met vrijwilligers, bewonersorganisaties, de woningbouw, scholen, de bibliotheek, ondernemers, politie, zorgpartijen, de gemeente en al je collega’s. Als het goed is doe je dat vanuit een gezamenlijke visie en een gezamenlijk bepaalde koers; de integrale wijkaanpak.

Nee, stop nu niet met lezen, het is minder erg dan je denkt. Ik weet dat zo’n document als een saaie molensteen om je nek kan voelen. Het is ook een kans om jouw ei kwijt te raken. En samen met anderen mooie dingen voor je werkgebied te doen. Waar gaan jullie de schouders onder zetten?

Integraal en digitaal

Mag ik zo vrij zijn je één ding mee te geven? Maak er een IDW van. Een Integrale Digitale Wijkaanpak. Wat mij betreft als aanhangsel bij het hoofddocument. Maar heb aandacht voor onze digitaal ingerichte maatschappij. Alle partijen die ik heb genoemd zijn online te vinden. Check ze maar eens.

Dat biedt kansen. Want zoals je samen eenzaamheid bestrijdt, samen preventief aan gezondheid werkt, samen de sociale cohesie bevordert, samen een veilige wijk maakt waarin het prettig wonen en opgroeien is, zo kan je samen ook aan een digitaal leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Laaghangend fruit

Aangezien alles en iedereen tegenwoordig digitaal actief is, durf ik te stellen dat je ook bovenstaande maatschappelijke opgaven gemakkelijker kunt bereiken, wanneer je oog hebt voor digitalisering. De kansen die er liggen zijn vaak laaghangend fruit.

Eenzaamheid kan je deels tegen gaan door ouderen op Facebook een venster op de samenleving te geven. En ze in staat te stellen hun betekenisvolle contacten met familie en vrienden warm te houden. Een Facebookgroep als verlengstuk van een activiteit in het buurthuis?

Gezondheid bevorder je door het wandelgroepje een app laten te gebruiken die de routes en aantal stappen bijhoudt. Zo breng je een klein wedstrijdelement in, gamification, dat stimuleert.

Met WhatsApp bouw je makkelijker aan onderlinge bewonerscontacten. Via groepen per straat of buurt. Met bv. een paar moeders als beheerders. Ga eens per maand met die groep koffiedrinken. Gezelligheid en sociale verbondenheid gegarandeerd.

In de driehoek van thuis, school en wijk geef je kinderen én hun ouders kansen om digivaardiger te worden. In samenhang van jullie activiteiten bereid je hen voor op een samenleving die nog veel digitaler zal zijn en die zij gaan bouwen. Leer ze coderen, met games onderwerpen in de wijk oplossen en stel ethische vragen.

Wat te doen?

Onderzoek het, probeer het, laat je informeren en opleiden, en agendeer digitalisering op momenten waar de koers bepaald wordt en zoek partners. Misschien ben jij het wel die dit op de agenda van de Integrale Digitale Wijkaanpak gaat zetten, zodat initiatieven als deze gaan gebeuren?

Tot slot

Een Integrale Digitale Wijkaanpak sluit aan bij de leefwereld van bewoners, draagt bij aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen.

Een wijkaanpak zónder aandacht voor digitalisering?

Kan …

Maar ik geloof er niet meer in.

P.s. In de Utrechtse wijk Zuilen zijn scholen, Mira Media en welzijnsorganisatie Me’kaar al bezig met het uitvoeren van een soort IDW. Lees hier meer: https://www.mediawijzer.net/digitale-geletterdheid-in-de-wijk/

Twee reacties op dit artikel:

Grappig, hoe dit stuk perfect aansluit op waar we nu in Woudenberg ook over nadenken. Hoe we “het echte leven in de buurt” kunnen bereiken en versterken door digitale middelen in te zetten. Meer dan duizend manieren, keuzes te over, je advies ook dit “gewoon” in een aanpak te vangen is eigenlijk zo logisch… dat we daar zelf nog niet op gekomen zijn!
Jessica Willems-de Lange, netwerkregisseur

Goed hoe je met relatief eenvoudige, praktische voorbeelden laat zien hoe sociale media ondersteunend kan zijn aan het werken in de wijk.
Diana van Vessem, Teammanager sociale wijkteams

 

Heb jij al een IDW voor je wijk? (Blog Zorg en Welzijn, september 2018)

Heb jij al een IDW voor je wijk?

Een Integrale Digitale Wijkaanpak haakt aan bij de beleving van bewoners en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Zo kan je samen aan een leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Samenwerken

Iets bereiken doe je zelden in je eentje. Het kan wel, maar als je een beetje hulp krijgt van anderen kom je verder. Je kan je idee tegen iemand aanhouden. Je kan samen iets in gang zetten doordat de ander welwillend deurtjes voor je opent. Of je kan er samen helemaal voor gaan. Dat is het leukste. De energie die dan loskomt is zo aanstekelijk dat anderen mee willen doen.

In het sociaalwerk is samenwerken ingebakken. Je werkt samen met vrijwilligers, bewonersorganisaties, de woningbouw, scholen, de bibliotheek, ondernemers, politie, zorgpartijen, de gemeente en al je collega’s. Je doet zelden iets in je eentje. Als het goed is doe je dat vanuit een gezamenlijke visie en een gezamenlijk bepaalde koers; de Integrale Wijkaanpak.

Nee, stop nu niet met lezen, het is minder erg dan je denkt. Ik weet dat zo’n document als een saaie molensteen om je nek kan voelen. Maar probeer je er even overheen te zetten. Wie het initiatief neemt maakt niet zo uit. Het is een kans om jouw ei kwijt te raken in het werk dat je doet. En met samen anderen mooie dingen voor je werkgebied te doen.

Stand van zaken

Nu het nieuwe college van B&W op z’n / haar / de plek zit, aanbestedingen en krappere budgetten uitkristalliseren en de vakantie er op zit, is dit een mooi moment om samen weer eens stil te staan bij de stand van zaken in je werkgebied. Waar ga je samen en met de beschikbare middelen de schouders onder zetten?

Integraal en digitaal

Mag ik zo vrij zijn je één ding mee te geven? Maak er een IDW van. Een Integrale Digitale Wijkaanpak. Wat mij betreft als aanhangsel bij de het hoofddocument, maar heb aandacht voor onze digitaal gedreven maatschappij.

Want zoals je samen eenzaamheid bestrijdt, samen preventief aan gezondheid werkt, samen de sociale cohesie bevordert, samen een veilige wijk maakt waarin het prettig wonen en opgroeien is, zo kan je samen ook aan een digitaal leefklimaat werken waarin iedereen in de wijk op digitaal gebied kennis, vaardigheden, een netwerk en kansen krijgt.

Laaghangend fruit

Aangezien alles tegenwoordig digitaal is, durf ik te stellen dat je bovenstaande maatschappelijke opgaven niet, of niet goed meer kunt bereiken, wanneer je geen oog hebt voor hoe de samenleving inmiddels doordrenkt is van digitalisering. In ieder geval laat je dan kansen liggen. En vaak is dat laaghangend fruit.

Eenzaamheid kan je deels tegen gaan door ouderen op Facebook een venster op de samenleving te geven en ze in staat te stellen hun betekenisvolle contacten met familie en vrienden warm te houden.

Gezondheid bevorder je door een wandelgroepje te starten en een app laten te gebruiken die de routes en aantal stappen bijhoudt. Zo breng je een klein wedstrijdelement in, gamification, dat stimuleert.

Via WhatsApp bouw je aan onderlinge bewonerscontacten met het opstarten van groepen per straat of buurt, met een paar moeders als beheerders. Ga eens per maand met die groep koffie drinken op het speelveld met hun kids. Gezelligheid en sociale verbondenheid gegarandeerd.

In de driehoek van thuis, school en wijk (“it takes a village to rase a child,” weet je nog?) geef je gezamenlijk kinderen én hun ouders kansen om digivaardiger en mediawijzer te worden. In samenhang van jullie activiteiten bereid je hen voor op een samenleving die nog veel digitaler zal zijn en die zij gaan bouwen. Leer ze programmeren en welke ethische dilemma’s bij digitalisering horen. Wat als ik dit doe, wat voor effect heeft dat dan op de ander en hoe kan ik zorgen dat het goed is, is een relevante vraag waar ze in begeleid moeten worden. Die basis leg je samen in de wijk, nergens anders.

Wat te doen?

Misschien gebeuren die dingen al, maar weet je het niet?

Onderzoek het dan.

Misschien ben jij wel de persoon om het verder te brengen, zodat nog meer mensen kunnen participeren en profiteren?

Doe dat dan.

Misschien zie jij de noodzaak wel maar weet je niet waar en hoe te beginnen?

Informeer en train je dan. En zoek partners.

Misschien ben jij het wel die dit op de agenda van de Integrale Digitale Wijkaanpak gaat zetten, zodat initiatieven als deze gaan gebeuren of een stevigere basis krijgen?

Agendeer het dan.

Tot slot

Een Integrale Digitale Wijkaanpak haakt aan bij de beleving van bewoners, draagt bij aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken met alle middelen die voorhanden zijn en past bij hoe dingen in deze tijd vorm krijgen. Een wijkaanpak zónder aandacht voor digitalisering?

Kan …

Maar ik geloof er niet meer in.

P.s. In de Utrechtse wijk Zuilen zijn scholen, Mira Media en welzijnsorganisatie Me’kaar al bezig met het uitvoeren van een soort IDW. Lees hier waar ze tegenaan lopen: https://www.mediawijzer.net/digitale-geletterdheid-in-de-wijk/

Deze blogpost verschijnt in september op de site Zorg en Welzijn onder mijn blogs: https://www.zorgwelzijn.nl/author/hansversteegh/

Duplex (Column Zorg en Welzijn, juli/augustus 2018)

Spelen met Duplex

Ik geef het toe, ik zat helemaal fout. Bij het lezen over het nieuwe speeltje van Google: Duplex, dacht ik nog; “Dat ken ik! Dat is van Lego! Wat doet Google daar nu mee?” Maar hetzelfde Google hielp me snel uit de droom. Het blijkt Lego Duploén Google Duplexte zijn. Mijn kids zijn die leeftijd al voorbij. Dus dat zat nog ergens verkeerd in mijn systeem. Error.

Maar wat is Google Duplo, excuus, Duplex dan wel? Duplex is misschien wel de volgende stap naar een robot waarmee je een gesprek voert zoals je dat met een ander mens doet. Concreet: Duplex is een Artificial Intelligence (AI) systeem om levensechte telefoongesprekken te kunnen voeren.

Hoe het werkt?

Jij praat tegen je Google Assistant (op je Androïd telefoon). Je zegt dat je een afspraak bij de kapper wil maken. De assistent schakelt Google Duplex in om voor jou die afspraak te maken. Duplex belt zelfstandig de kapper op én voert het gesprek met de kapster! Die denkt dat er een ander mens aan de lijn is. En de afspraak wordt gemaakt.

Er is nog wat discussie over of het ethisch is dat die kapster niet weet dat ze tegen een computersysteem kletst. Maar verder werkte het op de introductie in mei vlekkeloos en kunnen we binnenkort meer toepassingen zien. Als het aan Google ligt.

Fast forward

Binnenkort gaat de telefoon bij een bewoner. Het wijkteam wil naar aanleiding van het eerste bezoek tijdens het spreekuur graag als vervolg een keukentafelgesprek bij de bewoner thuis inplannen, of dat kan? De bewoner stemt toe en de afspraak wordt gemaakt. Per mail wordt een bevestiging gestuurd.

Maar … was het wel het wijkteam zelf dat belde?

Deze column verscheen in het zomernummer van Zorg en Welzijn, juli / augustus 2018.

Wat levert het op?

Sociaal maatschappelijke organisaties inspireren en stimuleren om de kansen van sociale media / sociale technologie en digitale vaardigheid te pakken. Ik help graag bij het accepteren, innoveren en implementeren. Social media opleiding in zorg en welzijn, trainer, workshops en nascholing, coach, adviseur, blogs, columns, spreker en straks een boek (!).

Welke kansen zijn er dan te pakken? Wat levert het je op?
* Digitaal bouwen aan duurzame relaties met je deelnemers / cliënten.
* Het goede imago van je dienstverlening onder inwoners ook online voortzetten.
* Raadsleden betrekken bij je dagelijkse werk.
* Jullie herkenbaarheid in de samenleving vergroten.
* Rechtstreekse lijntjes met de wethouder en beleidsambtenaren leggen.
* Ketenpartners in de wijken vinden en binden.
* Bevorderen van mond op mond reclame, maar dan via social media.
* Tijd besparen door 1 super leuk bericht te plaatsen inplaats van 1001 foldertjes in de bus te doen.
* Standaard informatie digitaal aanbieden om tijd te besparen en je klant beter te helpen.

Mijn klanten vinden het een groot pluspunt dat ik “uit het wereldje zelf kom.” Ik spreek de taal van de sector en ken de mores. Ik help je om digitale middelen zoals social media te borgen in je dagelijkse werk, zodat het bijdraagt om jouw werkdoelen te behalen t.b.v. je cliënt / bewoner / doelgroep. Met Welzijn 3.0 help ik jou en je collega’s graag verder.

Welzijn 3.0 is geaccrediteerd door Registerplein.nl en CRKBO (Centraal Register Kort Beroepsonderwijs). KvK nummer: 52059855. Ik sta als sociaal werker geregistreerd bij Registerplein. Beschikbaar voor korte en langere opdrachten.

Ik ben Hans Versteegh. Ik heb ruim 25 jaar lang ervaring in de uitvoering binnen het sociaal domein. Waarvan veel jaren als opbouwwerker, een prachtig vak. Nog steeds val ik af en toe in en sta ik als sociaal werker geregistreerd bij Registerplein. Op de werkvloer ontdekte ik de kansen van digitalisering voor dit bijzondere veld. En tegelijk kwam ik allerlei drempels en overtuigingen tegen die deze innovatieve ontwikkeling tegenhouden.

Vinden jij en je collega’s dat spannend? Dat snap ik. Zouden jullie daar hulp bij willen hebben? Om digitale middelen zoals social media te borgen in je dagelijkse werk, zodat het helpt om jouw werkdoelen te behalen t.b.v. je cliënt / bewoner / doelgroep? Met Welzijn 3.0 help ik jou en je collega’s graag verder.

 

Gamechanger (blog op Zorg en Welzijn april 2018)

Gamechanger

Het zijn tijden!

Ik hoef het niet uit te spellen, dat doen de media wel. Maar toch een korte opsomming zodat je weet waar ik het over heb.

– Facebook blijft onder vuur liggen vanwege het vaag omgaan met onze meest privé geachte informatie. Hadden we het mondiaal even goed mis met elkaar. We blijken er ook nog eens mee gemanipuleerd te zijn. Met een portret in het Witte Huis én een vertrekkend land tot gevolg. Wat zegt dat over de andere platformen?

– E-mails en wachtwoorden van miljoenen Nederlanders zijn doorzoekbaar voor hackers. Een welwillende telg van deze beroepsgroep haalde daarmee het acht-uur journaal. Ik werd door bezorgde mensen gebeld. Hoeveel emailadressen van jou zijn er op hackerlijsten terecht gekomen? Van mij twee.

– We hebben gemeenteraadsverkiezingen achter de rug waar de partij die blijkbaar het slimst social media inzette de grootste winst behaalde (dat kan ergens ook aan de doelgroep liggen). Veel sociaal werkers zullen deze uitkomst denk ik, niet heel erg vinden. Ik ken in ieder geval 1 sociaal boegbeeld c/q senator waar de champagne open zal zijn gegaan.

– Tegelijk is het referendum over de nieuwe inlichtingenwet gewonnen door (dezelfde?) mensen die daar zo hun bedenkingen bij hebben. Ik denk, terecht. De balans tussen veiligheid en privacy sloeg naar mijn smaak de verkeerde kant op in het wetsvoorstel. Je moet rechters laten oordelen over inbreuken op privacy om veiligheid te waarborgen. Niet een politicus. De scheiding van macht en rechtspraak heeft ons ver gebracht.

– Nu we het er toch over hebben; we kennen nu een minister op VWS die verklaart heeft dat hij er niks voor voelt extra regels op te stellen voor het omgaan met privacy gevoelige registratie binnen het sociaal domein. Ook niet na kamervragen.

Dit zijn gegevens van hulpbehoevende en kwetsbare mensen. Misschien heeft de minister een punt, maar dat betekent dan wel dat gemeenten hier een zware verantwoordelijkheid hebben.

Ik constateer daar helaas een zorgwekkende tegenstelling. Gepruttel onder het mom van “ja maar, anders kunnen we ons werk niet goed doen” en een niet te stillen honger naar data over jou en mij. Gemeenten willen iets te graag Facebookje spelen, zeg maar.

Vertrouw jij het nog?

Ik snap je wanneer dat vertrouwen een deuk heeft gekregen. Ondertussen pleitte ik eerder op deze plaats voor het pakken van je mediamomenten. En heb ik je aangespoord je voor te bereiden op een digitale toekomst in je professionele bestaan.

“Zeg Hans, is dat niet een beetje tegen de stroom in? Heb je iets met windmolens?”

Ik denk van niet.

’s Heeren Loo bewijst dat door juist in deze woelige tijden de vlucht voorwaarts te nemen. In het paasweekeind lanceerde sHL een uitgebreid digitaal platform om de digitale vaardigheden van medewerkers in de zorg te vergroten. Kijk op http://www.digitaal-vaardig.nl. Een programma waarbinnen ondergetekende het onderdeel social media mede mocht samenstellen.

Met plezier werkte ik hier aan mee. Privacy en verantwoord omgaan met digitale gegevens is gelukkig een belangrijk onderdeel van dit programma. Medewerkers leren er mee te dealen voor zichzelf, maar zeker ook voor hun cliënten; verstandelijk gehandicapten die aan hun goede zorgen zijn toevertrouwd.

Even heb ik geen reden meer om te mopperen (excuus, ik draaf soms door). Hier trekt een toonaangevende organisatie in mijn ogen een lange neus naar ministerie, beroepsverenigingen, vakbonden, instellingen, organisaties en onderwijs. Vanuit een verantwoordelijkheid naar cliënten en professionals. Om hen de middelen te geven om verstandig -samen- digitaal te werk te kunnen gaan. Juist in deze roerige tijden.

Is dit een gamechanger?
Ik zeg, dat zouden er meer moeten doen.
Wie volgt?

Hans Versteegh
Welzijn 3.0

Verscheen in april 2018 als blog op Zorg en Welzijn

Waarom social media je handig voorbereiden op de toekomst?

Social media, iedereen gebruikt ze tegenwoordig. Ze zijn gemakkelijk, leuk en interessant. Dat is al jaren zo, maar toch zijn ze relatief nieuw. We hebben ze nog niet zo lang in ons leven. Toch bereiden ze ons langzaam voor op de toekomst.

Er komen nog veel gekkere dingen aan. Hele gekke dingen.
Nu al kunnen we binnenkort met zekerheid de volgende zaken op grote schaal toegepast zien gaan worden.

  • Humanoids: de eerste mensachtige robot heft in oktober 2017 het staatsburgerschap van een land gekregen.
  • Artificial intelligence en machine learning: zelf lerende computers en apparaten die zelf leren en dat zo veel sneller doen dan een individueel mens. Misschien krijgen we straks rechtspraak door computers?
  • Robots: overal, altijd en veel beter dan de huidige, vaak eenzijdige klunzen die we nu kennen. Vooral ingezet in sociale contexten waar personeel en aandacht schaars zijn.
  • Sensoren en domotica: in huis, op straat, in voorwerpen en apparaten. Alles zal worden gemeten en alles is met elkaar verbonden.
  • Implantaten en chips in je lijf: nu vaak alleen nog om je deur meet te openen maar straks ook om je te identificeren en te bankieren. Bijvoorbeeld ….
  • Data data data en nog eens data: door dat alles zal worden gemeten krijgen we een heleboel informatie. Die gaan we genereren, minen, analyse, doorgeven, bewerken, etc…
  • Blockchain: een door iedere belanghebbende gelijkwaardig gedeelde volgorde van omgaan met informatie. Nu staart iedereen zich blind op geldvormen zoals bitcoins. Maar dat is niet interessant. Straks kan je met blockchaintechniek dagelijkse handelingen verrichten zoals je vliegticket boeken, een huis kopen zonder dure notariskosten en de bibliotheekboeken verlengen.
  • 3D-printen van grote objecten, maar ook van lichaamsdelen. Nu al zijn er proeven met 3D geprinte botstructuren die aanhechten aan je lichaamscellen. En levensreddende geprinte organen.
  • Om het nog gekker te maken: er zijn geruchten dat we ooit onze hersens aan “de cloud” kunnen verbinden. Stel je eens voor wat dat doet met zoiets als leren. Wanneer je niet meer je hele jeugd in de bankjes hoeft te zitten maar gewoon je hoofd inplugt en alles weet.

Wennen aan de toekomst

OK, dat is misschien wel heel ver weg. Toch denk ik dat je door nu op social media actief te zijn al een beetje went aan de toekomst, aan nieuwe technologie en aan digitaal zijn. Want zo:

  • kom je ethische vragen tegen die je straks helpen om dan verstandige keuzes te maken.
  • loop je tegen de grenzen van de huidige techniek en van je huidige organisatie structuur aan en prikkel le jezelf andere vormen te zoeken, vaak in netwerkverband, co-creatie en delen.
  • leer je een stukje van je werk m.b.v. technologie uit te voeren en daar nog wel zelf de regie op te hebben.
  • wordt je bekend met het hanteren van nieuwe apparatuur. Smartphones, tablets, watches. En sinds kort het bedienen van VR brillen en straks van de robots die je collega’s zullen zijn.
  • en leer je de digitale basisvaardigheden die je straks nog veel meer nodig gaat hebben.

Kortom, wil jij je straks aan kunnen passen aan de toekomst, begin dan nu vast met wat voorhanden is. Zet jezelf niet op achterstand, pas social media nu in je werk toe.

Ben jij klaar voor de toekomst in zorg en welzijn? Klik hier voor de succesvolle en inspirerende workshop.

Ben jij klaar voor de toekomst in zorg en welzijn? Klik hier voor de succesvolle en inspirerende workshop.

Lees hoe jij je kan voorbereiden: Ben jij er klaar voor? 

BewarenBewaren

Podcast Welzijn 3.0

Wauw, wat ben ik blij met de podcast Welzijn 3.0 (opname) die Jelle de Boer, bekend van zijn vlogs in sociaal werk, van en met mij maakte. Hij wilde wel eens weten hoe dat nou zit, met digitalisering in het sociaal werk, en hoe ik daar zo’n voorstander van ben geworden. Interessante kost dus, voor wie mij beter wil leren kennen. (48 minuten).

Jelle de Boer over deze podcast Welzijn 3.0

“In deze eerste aflevering van De Socialogen ga ik in gesprek met Hans Versteegh. Hans is een doorgewinterde sociaal werker en expert in Nederland op het gebied van de inzet van social media in het sociaal werk. We hebben een leerzaam gesprek over de intrede van social media in het werkveld en daarbij dus de digitalisering als onderdeel van ons vak. De vraag is dus niet of je mee moet doen met de digitalisering als sociaal werker, maar de vraag is hoe je dit op een goede manier kunt doen. Welke keuzes kun je maken en wat kan het je opleveren?Wat is het belang van deelname aan online communities als sociaal werker? Ook bespreken we twee uitersten: Aan de ene kant De digitale kloof en aan de andere kant de vraag of robots het sociaal werk in de toekomst van de mens kan overnemen.”

Vond je dit interessant en wil je In contact komen met Hans / Welzijn 3.0 om te informeren naar wat hij in jouw organisatie kan betekenen? Bel dan naar 06 44 06 20 29 of mail naar info@welzijn30.nl

Wil je in contact komen met Jelle?
Kijk op www.jelledeboer.nu of www.facebook.com/zichtbaarmetjelle of mail naar info@jelledeboer.nu

Kijk ook op https://www.welzijn30.nl/

Podcast Welzijn 3.0

Mijn tuinkantoor als opname studio, weer eens wat anders. Podcast Welzijn 3.0

BewarenBewaren

Schoolmeisjes data-wijzer dan beleidsambtenaar

Je kan veel zeggen over digitale vaardigheden van jongeren. Soms zijn ze er een kei in en soms, met name in meer professionele situaties zoals colleges of stages, valt het vies tegen. Toch heb ik goede hoop dat onze data in goede handen komt. Als het maar niet te laat is.

Op een congres woonde ik onlangs een presentatie bij van een gemeente over een pilot met de domeinen wonen, welzijn en zorg. Het was gelukt de versnippering te doorbreken op basis van data. Er was meer ruimte voor werkers en er werd ingezet op preventie. De beleidsambtenaar, van het type “niet te moeilijk doen,” was vol lof over professionals, die speelden met de verkregen ruimte en nu dingen deden die niet perse in de taakopdracht pasten.

Tot zo ver prachtig. Toen begon hij over zijn grootste wens: het in kaart brengen van gezinnen die structureel veel geld kosten. Op basis van het samenvoegen van de data-sets van de gemeente (lees: mede opgesteld door sociaal domein uitvoerders) en zorgverzekeraars moet toch te herleiden zijn om welke gezinnen dat gaat? Je zou zelfs aan huisartsen, maatschappelijk werkers en sociaal werkers een top-10 kunnen vragen van gezinnen waar zij zich veel zorgen over maken? Zit er dan overlap in die lijstjes? Of komen er juist gezinnen in beeld die nog niet zo bekend waren? Wie van de hulpverlening komt er wanneer en waarvoor over de vloer? En als je dat weet kan je toch ook eens kijken wat je dan anders zou willen doen, zodat het geld bespaart?

De fantasie van deze beleidsambtenaar sloeg op hol. Zijn ogen twinkelden en het kwijl droop bijkans uit zijn mond. Echter, niet in de zaal. Achter mij begon een mevrouw te sputteren. Verderop in de zaal roerden nog twee of drie toehoorders zich. Ik nam ook het woord. Ik hield de beste man voor dat hier voor mij een grens werd gepasseerd. Tot voor kort was informatie (data dus) van kwetsbare burgers in handen van hulpverlenende instanties, in gesloten systemen. Nu wordt deze informatie rechtstreeks vanuit het sociaal team het stadhuis in gestuurd. Dat is nieuw, en vraagt van de bewoners van dat stadhuis zorgvuldigheid. “Is dit wel ethisch?” vroeg ik.

Laten we het niet ingewikkeld maken.” Zei de beleidsambtenaar, enigszins verrast. Het gesprek werd afgekapt en de presentatie vervolgd.

Niet veel later was ik op de terugreis van een ander congres, met de trein. Op dat congres was het hoofdonderwerp ICT geweest, met verschillende sessies over de zorg. Privacy en regie over de eigen data waren daar de rode draden in. Naast mij zat een collega uit het veld. We keuvelden nog wat na toen de trein begon te rijden. Een man met rode jas kwam de coupé binnen. Gevolgd door de conducteur. De eerste vroeg de medereizigers naar hun OV-pas. Deze werd gescand in een klein handzaam apparaatje. “Kijk nou,” zeiden we tegen elkaar. Zonder toelichting te krijgen over het gebruik van de verzamelde data lieten reizigers hun OV-pas scannen. “Kom maar op,” fluisterden wij strijdvaardig tegen elkaar.

We zaten er, met het congres in ons hoofd, helemaal klaar voor toen plots drie schoolmeisjes van een jaar of 14, in de bankjes vóór ons vragen begonnen te stellen. “Waar heeft u mijn informatie voor nodig?” Vroeg er een. Een ander: “Is het niet genoeg dat de conducteur mijn pas scant?” “Is dit verplicht?‘ Roerde nummer drie zich. De man in de rode jas (van bureau Ipsos) was even uit het lood geslagen. Maar gaf toch een toelichting. Bij ons gingen triomfantelijk vier dikke duimen de lucht in!

De meiden bleken diezelfde dag in de Tweede Kamer te zijn geweest, vanuit school. Daar hadden ze toevallig een debat bijgewoond over data en privacy. Kennelijk had het hun iets gebracht. En waren ze net zo zuinig geworden op hun data als wij. Ik heb ze niet op hun smartphone zien kijken, die reis.

Er is nog hoop, het komt goed.

Hans Versteegh, Welzijn 3.0

Lees ook:

Waarom in 2025 digivaardig sociaal werk?

Andere leestip: “Je hebt wel wat te verbergen.”

Je hebt wél iets te verbergen.

Hier te bestellen. (BOL.com)

 

BewarenBewaren