Digitale nazorg

Ik had een indrukwekkend gesprek over digitale nazorg met Sander van der Meer, van www.digitalenazorg.nl over wat er digitaal geregeld moet worden na iemands overlijden. Maar dat heel vaak niet is.

Met alle gedoe en emotie die daar bij hoort. Wat hij doet is data op laptops en telefoons van overledenen beschikbaar maken voor nabestaanden. Denk aan vakantiefoto’s, muziek, enz. Alles wat je vroeger in een dagboek en foto-albums zette, zeg maar.

 


Digitale nazorg is belangrijk

Nabestaanden willen natuurlijk bij digitaal opgeslagen informatie kunnen. Soms omdat het ook hun eigen data zijn. WhatsAppberichtjes met de overledene verdwijnen niet alleen van de telefoon van die overledene wanneer het nummer naar iemand anders gaat, maar ook van de telefoon van de nabestaande. Wist ik niet.

Soms om dierbare herinneringen aan de overledene te vinden. Zoals die dierbare vakantiefoto in iCloud waar alleen de overledene het wachtwoord en beheer over had.

Soms, bijvoorbeeld in geval van plotselinge zelfdoding, om antwoorden te vinden. Van jongeren die onaangekondigd op het spoor zijn gaan liggen, soms met de telefoon er naast. Dan wil je als ouders weten of daar misschien nog iets op staat dat de vreselijke daad verklaart.

Waarom is dit voor sociaal werkers belangrijk? Omdat jij misschien wel eens van nabestaanden hoort tegen welke problemen ze aan lopen, wanneer dierbaren er niet meer zijn. Je kan ze dan naar Sander verwijzen.

Weten jouw eigen dierbaren je wachtwoorden? Het zou ze helpen. Het heeft mij wel aan het denken gezet. Ik ga het regelen voor mijn vriendin en kinderen.

www.digitalenazorg.nl

Bonus van dit gesprek was dat het meteen ook mijn eerste bezoekje aan een vet #datacentrum was. In dit geval van @ironmountaindatacenters dat onderdeel uitmaakt van AMS1 (of 2?), de internethub van Nederland. Sander heeft daar een werkplek. Een gebouw waar het internet tastbaar wordt, samenkomt en verspreid wordt. Eindeloos lange rijen servers met kabeltjes en knipperende lampjes. Een beetje zoals op je modem, maar dan een voetbalveld vol. En zwaar beveiligd. Geen kattenpis. Maar tof om een keer te mogen kijken!

Lees ook mijn boek: Digivaardig sociaal werk, handboek voor de digitale transitie.

Wil je vaker dit soort verhalen van mij lezen, meld je dan HIER aan.