Drie boeken en één fiets

Na inlevering van het manuscript van “Digitaal Sociaal Werk” bij de uitgever deed ik twee dingen. De dag er na sprong ik eindelijk weer eens op de racefiets. Daarover straks meer. En ik kon weer eens boeken van anderen lezen. Het werden de drie boeken hieronder. Die samen mooi mijn brede blik op digitale innovatie weerspiegelen.   

Het liefst lees ik iets waar ik wat van op steek. Geen romans of dikke pillen die iedereen schijnt te verslinden. Niks voor mij. Toegepast lezen, da’s OK. Ik las er de afgelopen tijd zelfs drie door elkaar. En het grappige is, twee ervan hebben “3.0” in de titel. Dat is voor mij natuurlijk magisch! Hier volgen mijn korte  recensies.

Boekenlijst Welzijn 3.0

Drie boeken die ik afgelopen maanden las.

CIO 3.0

Dit boek is geschreven vanuit de blik van de ICT-er, op de digitale transitie. Door twee consultants die vooral gemeenten bedienen: Karin Zwiggelaar en Antoon van Luxemburg. Ja, ik hoor het al; “saai!” Klopt, tot je het zo gaat lezen dat je ICT vervangt door mensen, door teams, door sociaal werkers. En dan gaat het ineens over veranderen, innoveren, implementeren. Met digitalisering als hoofdonderwerp. En is het geen techneuten-boek maar menselijk en heel actueel. Een CIO is een Chief Information Officer, die de stevige taak heeft de organisatie vanuit de  bestuurderslaag om te vormen om ook in de digitale tijd waardevol te kunnen zijn voor klanten. En dat is nu natuurlijk een CIO 3.0.

Denk jij ook dat het niet saai is en heb je interesse? Je kan dit boek hier bestellen.

Sociaal werk in de digitale samenleving

Hier ben ik het meest enthousiast over! Omdat het gaat over waar ik me ook mee bezig hou, zoals je weet. Het kwam uit in de week voordat de deadline van mijn boek verstreek. Hopelijk lukt het met deze twee boeken het onderwerp digitalisering in het sociaal werk op de kaart te  zetten. Dus ik beveel het je van harte aan. Een keigoed boek dat heel helder uiteen zet waarom (aankomend) sociaal werkers zich moeten verdiepen in digitalisering. Marcha Hartman heeft zelfs een methode bedacht die stap voor stap uitgelegd wordt, op micro, macro en meso niveau. Interessant zijn de stukken die ingaan op jouw eigen rol als professional in het sociaal domein bij verschillende vormen van digitalisering. Het is vooral voor studenten bedoelt, maar dat hoeft professionals niet te weerhouden. Ook als je al een tijdje werkt, kan het boek je helpen. Sterker, het is bij vlagen een ambitieus boek dat de lat soms hoog legt. Ik hou er wel van. Mijn tip; kijk goed wat je zelf kan doen, wanneer dit allemaal nieuw voor je is.

Interesse? Ik hoop het! Je kan dit boek hier bestellen. (Al dan niet tegelijk met een reservering voor mijn boek …, zie hieronder, TIP)

Calimeromarketing 3.0

Weer een 3.0 boek! Jazeker. En ook rondom digitalisering. Karen Romme leert je hoe jij zelf als een vuurtoren je licht laat schijnen op je klantengroep en hoe je potentiele klanten als vanzelf naar je toe trekt. Natuurlijk vooral door gebruik te maken van alle digitale middelen van nu. Plus een flink aantal handige marketing tips daarbovenop. Het is geschreven voor zzp-ers. Maar ik denk dat het zeker ook bruikbaar in sociaal werk organisaties waar professionals ook geacht worden als ambassadeur zichzelf en de organisatie te profileren / zichtbaar te zijn. Kortom, een vuurtoren te zijn. Het leest als een trein, is leuk en nodigt uit om direct aan de slag te gaan of aantekeningen te maken. Er is ook een kleinere samenvatting van die minder leestijd vergt.

Hiep hiep hoi! Heb je interesse? Je kan dit boek hier bestellen.

Dan, die racefiets.

Wielrennen is mij al als kleine jongen is bijgebracht. Als cadeau voor een van de middelbare school examens kreeg ik een zilvergrijze Peugeot met oranje letters, die eigenlijk net iets te klein voor me was. Die fiets is ergens uit mijn leven verdwenen. Ik weet niet eens meer hoe. Als student heb ik een andere gekocht, die wel groot genoeg was. Die ruilde ik later weer in voor een paar MTB’s om bij Zeist in het bos te raggen. Ook leuk, maar wel gedoe. Vies worden en zo. En ik hou niet van sporten met gedoe.

Dus toen was er een tijdje niks.

Tot ik op Marktplaats ging kijken en toevallig tegen een zilvergrijze Peugeot met oranje letters aanbotste. Precies zo een als mijn eerste! Deze had ook nog bijpassend fel-oranje stuurlint!  Aangezien ik dit jaar de 50 aantik en geen Harley blief, maar toch iets moet met die midlife crisis, besloot ik deze te kopen. Alleen …

Het was december.

Te koud en te nat. Dus gedoe. Bovendien, ik had een deadline. Mijn manuscript moest af. Ik poetste het ding wat op om de fiets goed te leren kennen en lekker te laten glimmen, en liet het daar bij. Tijdens het schrijven van mijn boek stond de fiets achter mij, in mijn kantoor. Iedere dag aaide ik hem (echt) en liet ik de trappers 1 klikje van de derailleur maken.

Eentje maar.

Net zo lang tot het manuscript klaar was. Op zondagavond 31 maart mailde ik het naar de uitgever. Gelukt! De dag er na, op 1 april, de dag van de deadline, was het prachtig weer. En ik had ineens tijd over. Daar stond die fiets. Het perfecte middel om mijn hernieuwde vrijheid mee te vieren. Ik maakte een mooie tocht over de Utrechtse Heuvelrug en trakteerde me op een lunch (twee kroketten op brood en een glas melk) op een terras in het bos bij Lage Vuursche. Vlak naast het paleis van prinses Beatrix.

Iets met het oranje stuurlint, denk ik.

Lekker hoor, even de racefiets kunnen pakken. Dat idee alleen al is zo fijn. Zo’n mooi klassiekertje uit de jaren ’70. Loeizwaar en zwaar krakend. Aan dat laatste moet ik toch eens wat laten doen. Maar o zo leuk. Van fietsen krijg je zo’n lekker leeg hoofd. Helemaal hier in de buurt, ’t is hier prachtig. Een buurman twee huizen verderop bleek ineens deze winter dezelfde zwakte ontwikkelt te hebben, maar hij wordt 42, is fanatieker en gaat sneller. Op veel nieuwere fietsen. Hij wil samen gaan fietsen, op een doordeweekse avond of zo.

Niet over nadenken.
Hier zie je mij en mijn Franse maatje op het Leersumse Veld, met 32 graden, vandaar het zweet. Dus niet dat ik daar nu zo hard ging hoor. Ik rij in een ouwe-lullen-tempo op een ouwe-lullen-fiets. Ik ga beiden niet afbeulen, het moet wel leuk blijven. Geen helm nodig, gedoe.

Er is dus ook tijd om weer eens een boek lezen! Dat gun ik jou ook. Want ….

Mijn boek, “Digivaardig sociaal werk, handboek voor de digitale transitie” komt in het najaar van 2019 uit. En het mooie is … jij kan het nu al vast reserveren

via deze link

#digivaardigsociaalwerk

#socialwork #innovatie #digivaardig #welzijn

Digivaardig sociaal werk omslag

De omslag van Digivaardig sociaal werk, handboek voor de digitale transitie