Veels te relaxed

Veels te relaxedHet was een vergissing om veels te relaxed door Brummen naar het station te lopen. Op het goedbezochte vrijwillgers-festival, even daarvoor, had ik aan vrijwiligers van Stichting Welzijn Brummen een social media workshop gegeven. Erg aardige mensen. Zeer geïnteresseerd. Helemaal top. 

Daarna in een koningsdag-achtige sfeer nog wat gekeuveld met diverse sociaal werkers en de directrice. Allemaal hele hartelijke leuke mensen. Ook super. 

De friet bakkende jongerenwerker stilde mijn honger met het beste patatje dat ik ooit heb gegeten. Wauw! 

Een hoogbejaarde dame van het lokale koor kreeg een lekker hamburgertje. Zich druk maken over de niet dáárvoor bestemde consumptiebon bleek niet nodig.”Smakelijk mevrouw!” Kijk. 

In die gemoedstoestand begaf ik mij naar de trein. Die had twee keuzes: Arnhem of Zutphen. Ik koos Arnhem en liep perron 2 op. Twee studenten op weg naar een avondje stappen zeiden vriendelijk gedag. Ah, daar zag ik al twee gele lampen in de verte. 

In de trein las ik het boek Artificial Intelligence in actie, van Schepper en Hiddink. Een toegankelijk boek waarin kunstmatige intelligentie begrijpelijk uitgelegd wordt. Leuk! Ik dook er helemaal in.

Tot vlak voor Driebergen-Zeist, mijn eindstation, de conductrice er achter kwam dat ik niet had ingechecked bij de NS met mijn OV-kaart. “Ik zie wel dat Syntus blij met u is, in- en uitgechecked. Maar ik niet.” Oh jee!

Ik, die toch qua digitalisering m’n mannetje denk te staan. Domweg te gewend aan fysieke poortjes in grote stations ga ik meteen de mist in wanneer de doorgang naar het perron een keer niet versperd wordt. Want op perron 2, in het relaxte Brummen was ik straal voorbij gelopen aan de gele incheck-paaltjes. Gewoon niet aan gedacht, voortsudderend in de roes van gezelligheid en vriendelijkheid. 

De conductrice liet me twee minuten later zonder boete de trein uit gaan.”Nou niet uitchecken! Dat kost u 20 euro!” Die tip knoopte ik in mijn oren. Illegaal verliet ik het station. Mijn geluk? Ook geen poortjes in Driebergen.

Beter zo. 

“En wanneer verschijnt jouw boek eigenlijk?” hoor ik nu regelmatig.  “Als het goed is oktober,” zeg ik dan. Maar je kan het nu alvast bestellen: https://www.welzijn30.nl/digivaardig-sociaal-werk/